കരുണ കടലിന്റെ വെണ്മ
അലിവിൻ മധു വുറ്റി ചോരുന്ന ഹബീബി നന്മ...
മടിയിൽ നിലാവിൻ ഉറങ്ങാൻ
കനിവിൻ ഹൃദയത്തിലായിരം വിടർന്ന പൂവാ....
കണ്ണീരിൽ തീരം ചേർന്നു കിടന്നാൽ....
നീലനിലാവിന്നും അഴകില്ല.....
കതിരിട്ട പുണ്യ ശ്രുതികളിൽ എല്ലാം
ആ മഹബൂബരെ മദ്ഹില്ല..
(കരുണ )
പരിമളമലരഴകേ- മതിയോ തനിമ...
പനിമതിയുടെ ഇസ്മിൽ- പുലരും കലിമ
പവിഴം വിതറി ഒഴുകും പിരിശ പെരുമാ
പകലിരവുകളരികിൽ
സ്തുതിയായ് പൊലിമ...
കരതേടി തിരമാല അലതല്ലി തകരുമ്പോൾ
കരയിലെ കുളിരിനെ പുണരുവാൻ കഴിയാ നോവ....
(കരുണ )
നിഴലകന്ന മെയ്യിൽ നുബുവത്തഴകായ്.... ഇതൾവിരിഞ്ഞ ചുണ്ടിൽ ചിരി മലർ നിറമായ്....
ഇരുൾമുറിഞ്ഞ വജസ്സിൽ മധുര ത്തികവായ്...
ഇരുൾ പൊഴിച്ച തെളിനീർ അജബിലുമ ജബായ്...
നിമിഷങ്ങൾ വിളികേൾക്കാൻ മണ്ണിൽ ചെവിയോർക്കുന്ന ചെറുകണ മറിയുന്ന ബാങ്കോലിയിൽ പുതു മഹിമ...
(കരുണ)